Ortigueira Música

Autor: musicaljobs@gmail.com

Manuel María: palabra e música

Posted on by musicaljobs@gmail.com


Manuel María, un dos poetas máis influentes da literatura galega do século XX, foi moito máis que un mestre da palabra escrita; a súa obra, fortemente enraizada na tradición galega, atopou na música un vehículo perfecto para prolongar a súa mensaxe e conectar con xeracións futuras. O noso percorrido por este artigo levaranos a explorar a relación simbiótica entre os versos de Manuel María e a música, unha conexión que, sen dúbida, enriquece tanto á literatura como á arte musical.

O legado literario de Manuel María

Nacido o 6 de outubro de 1929 en Outeiro de Rei, Manuel María Fernández Teixeiro foi un prolífico escritor cuxo traballo abrangueu numerosos xéneros literarios, dende a poesía ata o teatro e o ensaio. Foi, sen dúbida, un activista cultural e un referente da cultura galega. A súa poesía non só exploraba os temas tradicionais como a paisaxe ou as vivencias persoais, senón que tamén se inmiscía profundamente na denuncia social, sempre cunha atenta ollada cara á identidade galega.

Nos seus versos, Manuel María extraía a forza da linguaxe galega, utilizando palabras non só como vehículos de comunicación, senón como instrumentos de reivindicación. A súa obra dá voz a quen, por momentos na historia, quedou á marxe, posicionándose sempre ao lado do pobo e dos seus anhelos. Esa universalidade dos seus temas é precisamente o que permitiu que a súa poesía transcendese ao formato escrito para atopar na música un espazo onde florecer novamente.

Música, o diálogo perfecto con Manuel María

É neste contexto de reivindicación e compromiso onde a música xoga un papel fundamental na perpetuación da obra de Manuel María. Os seus poemas convertéronse en letras de cancións e hoxe resoan en escenarios e espazos cotiáns, permitindo que o seu mensaxe chegue a públicos que quizais non estarían familiarizados co formato poético tradicional.

A música galega, rica en sonoridades autóctonas e comprometida coa identidade, atopou nos versos de Manuel María unha mina inesgotable de inspiración. Poetas e cantantes como Andrés do Barro, Fuxan os Ventos ou a emblemática Mercedes Peón incorporaron os seus textos ao repertorio musical, demostrando que a poesía pode ser tan poderosa cantada como recitada.

A simbiose entre tradición e modernidade

A unión de música e poesía que atopamos en Manuel María é tamén símbolo dunha Galicia que loita por manter viva a súa tradición mentres se abre ao mundo moderno. Os seus versos, musicalizados, continúan a contar historias de loitas ancestrais e esperanzas futuras, creando unha ponte entre o pasado e o presente.

Esta simbiose entre tradición e modernidade non é exclusiva da obra de Manuel María, pero nel atopa unha resonancia especial. A música moderna, ao incorporar os seus poemas, contribúe a mantelos actuais, a facelos accesibles nun novo contexto e, o máis importante, a seguir aumentando o sentimento de pertenza e orgullo pola identidade galega entre as novas xeracións.

Os escenarios naturais de Manuel María e a súa música

Un dos aspectos máis fascinantes da poesía de Manuel María é a súa inxente capacidade para transportar ao lector a través da palabra a escenarios naturais de gran beleza. Esa paixón pola terra, que define a súa poesía, é un elemento que conecta perfectamente coa música tradicional galega, caracterizada por sons que evocan esas mesmas paisaxes: o murmullo dos ríos, o bruído das árbores ou o canto das aves.

Os músicos que decidiron poñerlle sons aos seus poemas atoparon nesta conexión coa natureza un aliado para expresar emocións, para dar vida ás palabras a través de melodías sentidas. A música non só completa a imaxinería poética senón que a enriquece, crea unha experiencia inmersiva onde palabras e sons transportan o espectador a eses espazos vividos por Manuel María.

Conciencia social a través da palabra e o son

Outro dos aspectos esenciais na obra de Manuel María é o seu forte compoñente de denuncia social. O seu compromiso coa lingua e cultura galega resoa con forza tanto nos seus escritos como nas súas declaracións públicas. Poemas cargados de mensaxes sociais e políticas que atoparon na música un canal perfecto para chegar a audiencias máis amplas e diversas. As cancións compostas sobre os seus versos actúan como altavoces que amplifican o mensaxe revolucionario e de cambio, acadando unha capacidade mobilizadora que poucas veces conseguiu a poesía escrita por si soa.

A música convértese así nunha ferramenta de activismo cultural, mantendo viva a loita de Manuel María e levándoa aos escenarios onde as novas xeracións poden atopar inspiración e motivación para seguir loitando polos valores que definiron a súa vida e obra.

Unha influencia que perdura

Manuel María, a través dos seus poemas, deixou un legado literario inmenso que continuará a influír a músicos e poetas durante moito tempo. Hoxe en día, na Escola de Música Municipal de Ortigueira e noutras moitas institucións, as súas obras son estudadas non só dende o punto de vista poético senón tamén como exemplo de cómo a música pode volar os límites da palabra, dándolle novas vidas e significados.

Os estudantes que se achegan á obra de Manuel María descubren como a combinación de música e poesía pode ser unha poderosa ferramenta de expresión persoal e cultural. Animados a explorar esta conexión, moitos atopan novas perspectivas na súa propia práctica musical e literaria, enriquecendo o legado cultural galego coas súas propias creacións.

A influencia de Manuel María non deixou de medrar, e a súa presenza na música galega contemporánea, tanto académica como popular, garante que a súa mensaxe siga a evolucionar e a resonar profundamente no corazón da cultura galega. Así pois, a palabra e a música únense para celebrar a riqueza dun patrimonio que se proxecta ao futuro, un retorno incessante aos valores que o poeta tanto defendeu: a lingua, a terra e a xustiza social.

Deste xeito, a obra de Manuel María, inmortalizada tanto na literatura como na música, segue a ser unha ponte que conecta tradición e modernidade, arte e compromiso social, creando un espazo no que a identidade galega pode contemplarse a si mesma, fortalecida por un legado que trasciende xeracións e fronteeiras.

Con Manuel María
Manuel María e Carlos Diéguez, en Penas de Rodas (Outeiro de Rei)

A música é a certeza,
o prodixio, a levedade,
é a voz da naturaleza.

A música coa súa pureza,
lévanos a soedade
e tráenos sempre a beleza.

Curros Enríquez e o Rexurdimento

Posted on by musicaljobs@gmail.com

A finais do século XIX, Galicia viviu unha das etapas máis singulares e ricas na súa historia cultural: o Rexurdimento. Este período, marcado pola revitalización da lingua e a cultura galegas, tivo a figuras icónicas como Rosalía de Castro, Eduardo Pondal, e Manuel Curros Enríquez, quen se converteu nun dos principais embaixadores desta rexeneración. Neste artigo, afondaremos na vida e obra de Curros Enríquez e exploraremos as conexións entre a literatura deste ilustre ourensán e a música, ofrecendo un punto de vista ameno e educativo para a comunidade da Escola de Música Municipal de Ortigueira.

A Vida de Curros Enríquez: Un Poeta Comprometido

Manuel Curros Enríquez naceu o 15 de setembro de 1851 en Ourense, nunha Galicia marcada por crises económicas e emigración masiva. Medrou nunha familia modesta, o que influíu profundamente a súa visión sobre as inxustizas sociais, un tema recorrente na súa obra. Tras estudar en Ourense e Madrid, decide dedicarse á xornalística e á literatura, desenvolvendo un estilo crítico e comprometido.

 A vida para Curros non foi doada, viviu en primeira persoa os atrancos que sufriron os intelectuais galegos que pretendían escribir na súa lingua e criticar os problemas sociais. Esta loita constante pola lingua e pola xustiza social foron a súa bandeira ao longo de toda a súa vida.

 O Rexurdimento: A Volta á Identidade Galega

O Rexurdimento foi un movemento cultural e literario que tivo lugar en Galicia entre finais do século XIX e principios do século XX. Foi unha resposta á situación de decadencia cultural coa que se atopaba Galicia despois de séculos de represión e esquecemento administrativo. A lingua galega renace como lingua literaria, acadando unha nova dignidade. Este movemento procurou devolver a identidade perdida ao pobo galego a través da literatura, a música e as artes.

 Rosalía de Castro, Eduardo Pondal e Curros Enríquez son tres piares fundamentais do Rexurdimento. Coñecidos como os “tres grandes” da literatura galega deste período, cada un contribúe de maneiras únicas a este renacemento cultural. En particular, Curros Enríquez, coas súas feras críticas sociais e o amor pola súa terra expresados en verso, axudou a establecer un estándar que aínda resoa hoxe.

 A Obra Literaria de Curros Enríquez

“Aires da miña terra” é, sen dúbida, a máis célebre das obras de Curros. Publicada en 1880, esta colección poética explora cuestións de inxustiza social, emigración, pobreza e liberdade, sempre coa Galicia máis auténtica como telón de fondo. Curros escribía cunha paixón desbordante, cunha lingua viva e directa que conectaba inmediatamente co lector.

 Entre os seus poemas máis coñecidos, atópase “Nouturnio”, onde a melancolía e a saudade aparecen de maneira moi presente. De igual maneira, “Mirrador” é outra das pezas que amosan esa Galicia íntima e universal. A súa poesía é unha chamada á acción e á reflexión, destinada a xerar un cambio na sociedade.

 A obra de Curros non foi sempre ben recibida. En numerosas ocasións enfrontouse a censura e á persecución por parte das autoridades e sectores máis conservadores da sociedade, debido ao seu atrevemento para denunciar as desigualdades sociais e políticas do seu tempo.

 A Música do Rexurdimento: Unha Harmonía de Estilos

 A música galega non foi allea ao fenómeno do Rexurdimento. Durante este período, os compositores e intérpretes buscaron recuperar cancións e músicas tradicionais que reflectisen a identidade única de Galicia. Estas obras musicais inspiráronse a miúdo na rica tradición oral galega e nas letras dos poetas do Rexurdimento, como Curros Enríquez.

 A gaita, o instrumento musical emblemático de Galicia, tivo un papel crucial na preservación e promoción da música tradicional durante e despois do Rexurdimento. As cantigas e alalás, cheas de tradición e historia, renaceron grazas a composicións que mesturan o popular co culto.

 Un dos exemplos máis interesantes de relación entre literatura e música é a adaptación de poemas de Curros Enríquez a pezas musicais. Compositores e músicos galegos puxeron música aos seus versos, logrando transmitir a mesma paixón e intensidade que caracteriza a súa poesía. Estes diálogos entre as artes serven de inspiración tanto para literatos como para músicos, mesturando as fronteiras entre ambos mundos.

 Curros Enríquez: Fonte de Inspiración

 O legado de Manuel Curros Enríquez vai moito máis alá das súas palabras impresas. O seu traballo e a súa valentía son unha fonte inesgotable de inspiración para xeracións de artistas e creadors comprometids coa súa cultura e identidade.

 Na actualidade, Curros segue sendo unha figura venerada e estudada. Desde a literatura ata a música, pasando polo teatro ou o cinema, a súa obra e vida continúan influíndo novas disciplinas artísticas. A súa capacidade de conectar co pobo, de abordar problemas universais e atemporais a través dunha lente galega, fai dele non só un dos grandes poetas do seu tempo, senón un dos grandes poetas de todos os tempos.

 A Escola de Música Municipal de Ortigueira: Un Espazo de Aprendizaxe e Descubrimento

 No contexto da Escola de Música Municipal de Ortigueira, resulta fundamental comprender a importancia de figuras como Curros Enríquez e o seu papel no Rexurdimento para entender a evolución da música galega. Ao explorar as conexións entre música e literatura durante esta etapa,  alumnos e alumnas poden descubrir un imaxinario cultural riquísimo que forma parte do seu patrimonio e identidade.

 A práctica musical e a lectura de textos literarios como os de Curros poden complementar e enriquecer a educación artística, proporcionando unha comprensión máis profunda das raíces culturais galegas. Dende a interpretación de melodías tradicionais, pasando pola creación de novas composicións inspiradas nos poemas de Curros, a música adquire unha nova dimensión e significado.

 A música do Rexurdimento, cos seus diálogos coa literatura, ofrece unha oportunidade única de mergullarse no patrimonio galego e continuar co espírito de Curros Enríquez: un compromiso apaixonado coa cultura propia, a defensa da lingua e o traballo incansable pola xustiza e a liberdade.

 É este legado de paixón e compromiso que a Escola de Música Municipal de Ortigueira busca transmitir aos seus estudantes, inspirándoos a seguir explorando, coidando e valorizando a cultura galega a través da música e a arte.

 O impacto das figuras do Rexurdimento aínda se sente fortemente, e é esencial que as novas xeracións coñezan e comprendan estas conexións culturais para manter viva a chama do renacemento cultural galego. Con cada nota tocada e palabra lida, continúase unha tradición que, como Curros Enríquez nos mostrou, sempre buscará florecer.

Cantigas de amigo e tradición musical

Posted on by musicaljobs@gmail.com


As cantigas de amigo son un dos xéneros máis senlleiros e fascinantes da lírica galego-portuguesa, un tesouro literario e musical que se remonta á Idade Media e que, aínda hoxe, resoa nas tradicións culturais de Galicia e Portugal. Estas composicións poéticas, vertidas en galego-portugués, son un dos testemuños máis antigos da nosa lingua e representan a voz feminina desde unha perspectiva que nos transporta a tempos lonxincuos, onde a música e a poesía se entrelazaban de forma inseparable.

As cantigas de amigo destacaron pola súa expresividade e sinxeleza, revelando emocións íntimas e universais como a saudade, o desexo, o amor e a ausencia. Xogan un papel fundamental non só na tradición literaria, senón tamén na historia musical, xa que eran normalmente interpretadas ao son de instrumentos tan variados como a viola, o arpa ou a frauta. A conexión entre a palabra escrita e a música fai das cantigas de amigo unha manifestación artística completa que merece ser estudada e admirada a partes iguais.

Contexto histórico das cantigas de amigo

As cantigas de amigo xurdiron no contexto da lírica profana galego-portuguesa, un período comprendido aproximadamente entre os séculos XII e XIV. Durante esta época, o noroeste da Península Ibérica experimentou un florecemento cultural sen precedentes grazas ao apoio de nobres e mecenas que promovían a creación artística como símbolo de prestixio. É neste ambiente de palacios e cortes onde as cantigas de amigo adquiriron popularidade, xunto coas cantigas de amor e as cantigas de escarnio e maldizer.

A particularidade das cantigas de amigo reside no feito de que, a diferenza das cantigas de amor, a voz poética é feminina. As xograras ou trobairitz personifican ás doncelas, reflectindo os seus sentimentos con intensidade. Estas voces femininas xeran un relato de experiencias cotiás, onde os xogos co mar, as ribeiras, ou as romarías enmarcan un diálogo sincero e profundo.

Temáticas e características das cantigas de amigo

Unha das temáticas centrais das cantigas de amigo é a separación e a ausenza do amado, motivo que evoca sentimentos de tristura e anhelo. Unha moza diríxese con frecuencia ás súas amigas ou a súa nai, compartindo confidencias sobre o seu amado ausente. Esta estrutura repetitiva e anafórica, coñecida como paralelismo, confire ás cantigas un ritmo cadencioso e melódico que evoca o compás dunha canción.

Outra característica remarcable é o uso de elementos naturais como símbolos das emocións humanas. A natureza, cos seus ríos, montes e campos floridos, é unha constante compañeira das mozas nas súas cavilacións amorosas. A chuvia podería simbolizar a tristura, mentres que a chegada da primavera ou o espertar dun río reflicten esperanzas e novos comezos.

A música nas cantigas de amigo

As cantigas de amigo foron concebidas para seren cantadas, e a música ocupaba un lugar destacado na súa transmisión. Os instrumentos de corda, como a viola e o arpa medieval, eran comunmente empregados para acompañar estas pezas, creando unha harmonía entre a melodía e a lírica que maxinamos fascinante.

É interesante notar tamén que, ás veces, intérpretes e trobadores optaban por introducir variacións e devires improvisados nas representacións destas cantigas, enriquecendo así o repertorio e facéndoo máis próximo aos ouvintes de cada rexión ou contexto social. Os elementos musicais ían, a miúdo, máis aló dunha simple reprodución da melodía, engadíndose novas perspectivas expresivas grazas a súa interpretación viva e participativa.

Desafortunadamente, poucas das cantigas de amigo conservaron a súa notación musical orixinal, pero os rexistros escritos permiten, a través de análises musicolóxicas e históricas, estimar cal era o ambiente sonoro que arrodeaba estas xemas do Medioevo.

A linguaxe nas cantigas de amigo

A linguaxe das cantigas de amigo está impregnada dunha aparente simplicidade que, lonxe de ser un signo de pobreza expresiva, actúa como vehículo para a transmisión de emocións profundas de maneira case universal. A lingua procura a transparencia, suprimindo figuras ornamentais complexas para manterse próxima ao sentir popular.

Resulta particularmente curioso o uso de refráns e estribillos que reforzan o diálogo entre música e palabra, probablemente coa intención de facilitar a memorización e a interpretación colectiva. Estes recursos lingüísticos non só outorgan ritmo e unidade á composición, senón que fan posible que a tradición oral mantivese vivas moitas destas cantigas ata os nosos días, ancorándose na memoria colectiva.

A pervivencia das cantigas de amigo na cultura contemporánea

Aínda que as cantigas de amigo naceron nun contexto histórico moi específico, a súa influencia segue viva na cultura galega e portuguesa. Estes poemas conservan a súa vixencia grazas ao seu forte vínculo coa identidade cultural das rexións de fala galego-portuguesa. A música tradicional galega e portuguesa non podería ser comprendida na súa totalidade sen o influente legado das cantigas de amigo, que resoa en ritmos como as alalás ou os fados.

Na actualidade, moitos grupos musicais e intérpretes folk de Galicia e Portugal continúan explorando estas composicións líricas, recuperando as súas melodías e reinterpretándoas en clave contemporánea. O seu traballo busca preservar a esencia deste xénero mentres se levan os temas e acordes tradicionais máis alá, a audiencias modernas que conectan co espírito ancestral das cantigas de amigo.

Influencia das cantigas de amigo na literatura e na música posterior

A influencia das cantigas non se limita unicamente á música tradicional de Galicia e Portugal, senón que tamén se estende a diversas manifestacións culturais e artísticas nos ámbitos literario e musical. O xénero marcou o inicio dunha tradición de poesía lírica na Península Ibérica que se mantería viva ao longo dos séculos.

Grandes escritores posteriores, tanto en lingua galega como en outras linguas peninsulares, inspiráronse nos motivos e temas das cantigas. Rosalía de Castro, por exemplo, atopou nesta tradición unha fonte de inspiración para as súas composicións, reinterpretando o como e o porqué da saudade nun contexto máis complexo e moderno.

Musicalmente, a lírica medieval tamén atopou continuidade nos traballos de compositores que, a través da súa creación, tratan de revivir o espírito medieval e prestar unha nova visión aos sons antigos. A fusión de tradicións antigas con novas tendencias musicais permitiulles traer ao presente un ronsel de encanto medieval.

As Cantigas na educación musical de hoxe

Entender e estudar as cantigas  non é só unha oportunidade para coñecer mellor a historia literaria e musical, senón tamén para conectar cunha parte esencial da identidade cultural rexional de Galicia. Nos ambientes educativos, como a Escola de Música Municipal de Ortigueira, a exploración deste xénero pode ser un camiño innovador para achegar aos alumnos non só ao patrimonio cultural galego, senón tamén á comprensión das emocións humanas básicas a través da música e a palabra.

A abordaxe das cantigas de amigo pode integrarse no currículo a través de actividades que unan a teoría musical coas ensinanzas de literatura. As interpretacións musicais poden combinarse con lecturas dramatizadas, facilitando a comprensión dos elementos poéticos e musicais. Así, os estudantes non só aprenderán sobre un xénero histórico, senón que tamén desenvolverán as súas habilidades artísticas, creativas e expresivas.

O estudo das notas musicais orixinais, cando as hai, permite reconstruír melodías e ritmos, e estimula a imaxinación e a exploración creativa dos alumnos nun entorno educativo que poria o foco na recuperación, preservación e reinvención de tradicións históricas.

As cantigas  ofrecen unha fantástica oportunidade de aventura cultural e educativa, desvelando un camiño que conecta o pasado e o presente a través da literatura e a música, e que convida tanto a novos artistas como a vellos coñecedores a participar da súa eterna maxia. Que este patrimonio de Galicia e Portugal continúe inspirando xeracións futuras será un testemuño do seu profundo impacto e valor cultural.

O Camiño de Santiago na poesía e música galega

Posted on by musicaljobs@gmail.com


O Camiño de Santiago, tamén coñecido como a Ruta Xacobea, ten sido un símbolo de identidade cultural e espiritual para Galicia ao longo dos séculos. Esta venerada peregrinación non só atrae a milleiros de viaxeiros de todo o mundo, senón que tamén inspirou a numerosos poetas e músicos galegos. A fusión entre a poesía, a música e o Camiño de Santiago enriquece a nosa comprensión das tradicións culturais galegas, mesturando sentimento, historia e tradición nun crisol de creatividade e expresión artística.

O Camiño como Fonte de Inspiración Poética

Dende a Idade Media, o Camiño de Santiago ten sido tema central na literatura en galego. A poesía medieval, en especial as Cantigas de Santa María de Afonso X o Sabio, reflicten a importancia do Camiño como vía mística e cultural. Estas cantigas, aínda que escritas en galego-portugués, recollen historias de peregrinos que vivenciaron a espiritualidade do camiño, vencellando milagre e transcendencia.

Co tempo, poetas como Ramón Cabanillas e Rosalía de Castro afondaron no simbolismo do Camiño dentro da súa obra. Cabanillas, con poemas que exploran a paisaxe e a identidade galega, ocasionalmente fai referencia ao camiño como unha metáfora da procura interior e a conexión coa terra. Rosalía, pola súa parte, con poemas cargados de saudade, reflicte a íntima relación entre a peregrinación e o sentimento de pertenza a Galicia, aludindo á espiritualidade e a busca de significado que caracteriza o percorrido.

As Texturas Musicais do Camiño

Moitos músicos galegos beberon desta fonte de inspiración inagotable. A música tradicional, cos seus sones de gaita e tamboril, acompaña aos peregrinos ao longo do camiño, creando unha banda sonora que enriquece a experiencia da viaxe. Grupos coma Milladoiro teñen aproveitado esta herdanza, mesturando melodías tradicionais coa evocación poética da peregrinación. As súas composicións achegan unha nova dimensión ao camiño, transmitindo a súa beleza e complexidade a través das notas musicais.

O cantante e compositor Amancio Prada tamén explorou a relación entre a música e o Camiño de Santiago. A súa interpretación da poesía de Rosalía é un exemplo de como a poesía pode ser revitalizada e amplificada a través da música. As súas composicións ofrecen unha nova capa de significación ás palabras dos poetas, engadindo emotividade e profundidade á experiencia lírica.

A Intersección da Literatura e a Música no Camiño

A fusión entre poesía e música non é un fenómeno novo en Galicia. No contexto do Camiño de Santiago, esta unión xera un espazo creativo no que as fronteiras entre as artes se dilúen, permitindo á poesía escoitarse e á música sentirse como literatura. Este fenómeno enriquecedor pode observarse nas festas populares que teñen lugar ao longo da ruta. As romarías mesturan versos e cantigas, celebrando a cultura galega como un corpus unificado.

Os cantautores galegos aproveitan esta simbiose para revitalizar antigas lendas e contos, creando novos relatos que preservan a riqueza do pasado mentres se reinventan para o presente. Por exemplo, textos poéticos tradicionais son musicados, ofrecendo aos oíntes unha experiencia multisensorial que redefine o significado e a relevancia destas historias no contexto moderno.

A Innovación e Tradición: Un Camiño en Evolución

O Camiño de Santiago non é unha viaxe estática, e a poesía e a música galegas tamén reflicten este dinamismo. A evolución nos estilos e medios de expresión permiten a cada xeración reinterpretar o camiño de maneira que resoe co seu tempo, conservando a súa esencia mentres se adapta ás novas sensibilidades.

Os festivais contemporáneos que teñen lugar nas diferentes etapas do camiño son un exemplo desta evolución. Nestes, as manifestacións artísticas tradicionais danse a man coa música electrónica, o rock ou o jazz, demonstrando que o espírito do camiño pode brincar entre o vello e o novo sen perder o seu cerne. Este carácter híbrido fai do Camiño unha fonte inesgotable de inspiración para músicos e poetas galegos, que atopan nel un fío condutor entre o pasado e o futuro.

O Camiño de Santiago na Educación Musical

No ámbito educativo, especialmente na Escola de Música, o Camiño de Santiago pódese utilizar como elemento motivador para o achegamento á cultura galega. A través da análise de poemas musicados, os estudantes poden explorar a linguaxe poética e musical, desenvolvendo unha apreciación máis profunda tanto da literatura como da música. Este enfoque integrador favorece un entendemento máis complexo e lúdico da expresión artística.

As actividades educativas poden incluír desde talleres de composición poética e musical até a interpretación de obras inspiradas no camiño, promovendo a creatividade e a expresión persoal dos estudantes. O Camiño convértese así nunha ferramenta educativa que estimula o aprendizaxe e ao mesmo tempo conecta aos estudantes coa súa identidade cultural.

O Camiño de Santiago segue sendo un tema inagotable de inspiración en Galicia, unido indisolublemente á nosa literatura e música. Estes camiños entrecruzados entre as disciplinas artísticas refliten a riqueza cultural da nosa terra, unindo xeracións a través do tempo nunha danza continua de significado e creación. Deste xeito, o Camiño non só serve como vía espiritual e de descubrimento persoal, senón tamén como un camiño de expresión e renovación cultural, unha viaxe onde as palabras e as notas se atopan para contar historias que resoan en todos nós.

Día das Letras Galegas e a música

Posted on by musicaljobs@gmail.com


O Día das Letras Galegas é unha celebración especial que se realiza cada 17 de maio en Galicia. É unha data que honra á nosa literatura, pasado e presente, ao recoñecer a contribución de figuras destacadas das letras galegas. Sen embargo, esta celebración tamén abre unha ventá fascinante para explorar as profundas conexións entre a literatura e a música na nosa cultura.

Galicia ten unha rica tradición musical que está estreitamente vinculada á súa produción literaria. As letras das nosas cancións populares, as coplas e os cantares, moitas veces teñen raíz en poemas que reflicten a nosa historia, sentimentos e paisaxes. A música galega, con influencias que van dende a tradición celta ata as cantigas medievais, é un fío condutor que ten unido á literatura co noso patrimonio cultural.

A Orixe do Día das Letras Galegas

O Día das Letras Galegas foi instaurado en 1963 pola Real Academia Galega para conmemorar o centenario da publicación de “Cantares Gallegos”, escrito por Rosalía de Castro. Esta obra marca o rexurdimento da lingua e literatura galega, xa que naqueles tempos, a lingua galega estaba relegada. A partir de entón, cada ano selecciona unha figura destacada das nosas letras para ser homenaxeada, recoñecendo o seu impacto na cultura e identidade galega.

Rosalía de Castro e a Fusión de Música e Literatura

Rosalía de Castro é unha figura icónica que exemplifica a confluencia da literatura e música galegas. Moitos dos seus poemas foron postos en música e convertéronse en cancións populares que perviven no noso imaxinario colectivo. Versos como “Negra sombra”, interpretados por artistas como Luz Casal e Carlos Núñez, mostran a capacidade da poética de Rosalía para tocar fibras emocionais a través da música.

A musicalidade presente nos seus textos permite que sexan adaptados tanto a tonadas tradicionais como a composicións novas, mostrando a versatilidade e a atemporalidade da súa obra. Este é un exemplo perfecto de como a literatura pode inspirar novas creacións musicais, enriquecendo ámbolos dous campos artísticos.

Cantares Populares: Relato Sonoro de Galicia

Os cantares populares son outra manifestación onde a música e a literatura camiñan da man en Galicia. Estas composicións, transmitidas de xeración en xeración, narran historias de amor, lendas, e eventos históricos a través da música. As letras dos cantares son unha forma de literatura oral que reflicte a esencia do pobo galego.

Exemplos como as alboradas, as foliadas e as muiñeiras son formas musicais que levan consigo a oralidade literaria, mesturando poesía e música nunha harmonía que se escoita nas celebracións e romarías de toda Galicia. A figura do trovador medieval tamén aparece aquí como ponte entre o pasado e o presente, ao manter vivas estas tradicións líricas e musicais.

A Música na Obra de Álvaro Cunqueiro

Outro autor que destaca pola súa relación coa música é Álvaro Cunqueiro. Na súa obra, atopamos frecuentes referencias musicais e descricións de entornos sonoros que se intúen inspiradas por melodías tradicionais. A súa narrativa está impregnada dun ritmo que case se pode escoitar, e a súa prosa evoca imaxes sonoras que reflicten a riqueza da nosa cultura musical.

Cunqueiro tamén explora a maxia da música como un elemento literario, utilizando pasaxes onde a música actúa como un personaxe máis dentro das súas historias, revelando o impacto emocional que pode ter tanto nas súas creacións como nos lectores.

A Importancia da Música nas Letras Contemporáneas

Avanzando cara ao presente, as letras galegas contemporáneas tamén manteñen unha estreita relación coa música. A música segue inspirando escritores e poetas a crear obras que resoan con melodías internas. Autores como Yolanda Castaño ou poetas como María Lado teñen colaborado con músicos para xerar obras interdisciplinares que combinan recitais poéticos con música en directo, creando unha experiencia sensorial e inmersiva.

Ademais, grupos de música galega, como Os Diplomáticos de Monte Alto ou Xabier Díaz, en moitas ocasións inspíranse en textos e poetas galegos para crear as súas cancións. Estas colaboracións interartísticas son unha mostra de que a relación entre a literatura e a música segue sendo unha parte viva e esencial da nosa cultura.

O Papel da Escola de Música Municipal de Ortigueira

A Escola de Música Municipal de Ortigueira xoga un papel vital na preservación e promoción desta conexión entre música e literatura. A través dos seus programas educativos, a Escola non só ensina a interpretar música, senón que tamén fomenta unha apreciación máis ampla da cultura galega. Os alumnos exploran a historia detrás das composicións, moitas das cales están ligadas a textos literarios significativos.

A Escola organiza eventos e actividades que promoven o diálogo entre estas dúas artes, tales como concertos de poesía musicalizada ou talleres de interpretación de cantares populares. Estas iniciativas non só fortalecen o vínculo entre literatura e música, senón que tamén animan ás novas xeracións a manter vivas as tradicións culturais da nosa terra.

O Día das Letras Galegas é unha oportunidade perfecta para celebrar tanto a nosa riqueza literaria como musical, lembrándonos que estas dúas formas de arte continúan entrelazadas, engrandecendo o noso patrimonio cultural e enriquecendo as nosas vidas.

Neste sentido, Ortigueira, recoñecida polas súas tradicións musicais e o seu festival internacional de música celta, é un marco idóneo para este diálogo cultural. A Escola de Música de Ortigueira encarna esta fusión, un lugar onde a música serve como un catalizador para o descubrimento e a actualización das nosas raíces literario-musicais.

Por un erro musical destroza o escenario de San Remo

Posted on by musicaljobs@gmail.com

A través da música, pódense inculcar valores como a empatía, a tolerancia, a autoestima, a perseveranza, entre outros. En primeiro lugar, a música pode axudar a desenvolver a empatía nos mozos. Escoitar diferentes xéneros e culturas musicais pode ampliar a perspectiva dun e comprender mellor aos demais. Ademais, a música pode transmitir mensaxes de amor, paz e unidade que inspiran aos mozos para ser máis compasivos e empáticos cos demais.

En segundo lugar, a música pode fomentar a tolerancia e o respecto pola diversidade. Ao escoitar diferentes tipos de música e estilos, os mozos poden aprender a aceptar e valorar a diversidade cultural. Isto axúdalles a ser máis tolerantes e respectuosos cos demais, independentemente das súas diferenzas.

En terceiro lugar, a música pode mellorar a autoestima dos mozos. Ao aprender a tocar un instrumento ou cantar, os mozos poden desenvolver un sentido de confianza e orgullo en si mesmos. Ademais, a música bríndalles unha forma de expresarse e de ser escoitados, o que pode mellorar a súa autoestima e o seu benestar emocional.

Por último, a música pode ensinar aos mozos a importancia da perseveranza e o traballo en equipo. Ao aprender un instrumento ou formar parte dun grupo musical, os mozos deben practicar e traballar xuntos para lograr os seus obxectivos. Isto ensínalles a importancia da dedicación e a perseveranza no logro das súas metas.

En conclusión, a educación musical é unha ferramenta valiosa para transmitir valores e ensinos aos mozos. A través da música, pódense inculcar valores como a empatía, a tolerancia, a autoestima e a perseveranza, que son importantes para o desenvolvemento persoal e social dos mozos.

A educación para combater a frustración

A educación para combater a frustración pode ser un proceso integral que inclúa ensinos tanto cognitivos como emocionais. Aquí hai algunhas maneiras de educar para combater a frustración:

Ensino de habilidades de pensamento positivo: Ensinar aos nenos para ver os desafíos e as frustracións desde unha perspectiva positiva pode axudalos a manexar mellor a frustración.

Desenvolvemento de habilidades de resolución de problemas: Ensínelles aos nenos como identificar e abordar os problemas de maneira efectiva.

Ensino de técnicas de regulación emocional: Ensinar aos nenos como controlar as súas emocións e manter a calma durante momentos de frustración pode ser moi útil.

Fomento da autoestima e a confianza: A educación para fortalecer a autoestima e a confianza dos nenos pode axudalos a sentirse máis seguros e menos frustrados en situacións difíciles.

Ensino da perseveranza: Ensinar aos nenos para persistir e a traballar a través da frustración pode axudalos a desenvolver a resiliencia emocional.

Ensino de habilidades sociais: Ensinar aos nenos para interactuar de maneira positiva cos demais pode axudalos a evitar conflitos e a manexar mellor a frustración en situacións sociais.

Fomento dunha actitude positiva: Ao ensinar aos nenos para ter unha actitude positiva ante a vida, poden estar mellor preparados para manexar a frustración cando xurda.

Estes son só algúns exemplos de como educar para combater a frustración. O máis importante é ser consciente de que a educación é un proceso continuo e que debe adaptarse ás necesidades individuais de cada neno.

As escolas de música son unha ferramenta cultural valiosa para os municipios.

Ao brindar educación musical aos mozos, foméntase a cultura e presérvase a tradición musical local. En primeiro lugar, a escola de música pode ser un centro de desenvolvemento cultural para a comunidade. Ao ofrecer clases de música e programas de ensino para todas as idades, bríndase aos residentes a oportunidade de aprender e desenvolver habilidades musicais. Ademais, a escola pode organizar concertos e eventos musicais para celebrar e difundir a cultura local.

En segundo lugar, a escola de música pode ser unha ferramenta de preservación da tradición musical local. Ao ensinar aos mozos a música e as tradicións culturais da súa comunidade, asegúrase que estas tradicións transmítanse ás xeracións futuras.

En terceiro lugar, a escola de música pode fomentar a cohesión e a unidade na comunidade. Ao reunir a persoas de diferentes idades, culturas e antecedentes musicais, créase un ambiente de colaboración e apreciación mutua. Ademais, os programas musicais comunitarios poden axudar a construír relacións positivas entre os residentes e fomentar un sentido de comunidade.

Por último, a escola de música pode ser unha ferramenta económica para o municipio. Ao atraer a músicos e artistas locais e nacionais para presentacións e concertos, pódese xerar turismo e aumentar a economía local. Ademais, os programas musicais poden ser unha fonte de emprego para os residentes locais.

En conclusión, a escola de música é unha ferramenta cultural valiosa para os municipios. Ao brindar educación musical, fomentar a cohesión comunitaria, preservar a tradición musical local e ser unha fonte de emprego e economía, a escola de música é esencial para o desenvolvemento cultural e social dos municipios.

Carlos Diéguez

Rosalía de Castro e a canción

Posted on by musicaljobs@gmail.com


Rosalía de Castro é unha das figuras máis destacadas da literatura galega e un dos piares fundamentais do renacemento cultural da nosa terra. A súa obra non só marcou un antes e un despois na literatura galega, senón que tamén resoou profundamente no mundo da música. Ao conectar a súa poesía coa música, logramos unha comprensión máis rica das emocións e da identidade cultural que Rosalía quería transmitir.

Rosalía de Castro: Unha autora adiantada ao seu tempo

Rosalía de Castro naceu o 24 de febreiro de 1837 en Santiago de Compostela, nunha Galicia afogada pola represión e a inxustiza social. Nunha sociedade que tentaba silenciar as voces femininas, Rosalía ergueuse como unha das máis potentes e perdurables. A súa obra, empapada de sentimento, loita e melancolía, abriu as portas a unha nova maneira de entender e expresar a identidade galega.

Dende moi nova, Rosalía mostrou interese pola literatura, e a súa escrita foi un reflexo da súa vida persoal, loita interior e amor pola terra. Uns dos seus temas predominantes son a emigración, a saudade, e a loita pola dignidade da lingua galega. Obras coma “Cantares Gallegos” e “Follas Novas” son auténticos monumentos poéticos que desafían o esquecemento e abrazan con orgullo a identidade galega.

A música na obra de Rosalía de Castro

A tradición oral e musical sempre estivo moi presente en Galicia, e é inevitable atopar esta conexión tamén na obra de Rosalía. A poética rosaliá é intrinsecamente musical; moitas das súas composicións parecen chamar á música, convidando ao lector a imaxinar melodías que acompañen os versos.

A súa obra “Cantares Gallegos”, publicada no ano 1863, é unha celebración da lingua e cultura galegas. Neste libro, Rosalía non só se reafirma como autora, senón que tamén recupera e resalta a importancia da música popular galega da época. Os seus poemas evocan melodías tradicionais que reflicten a riqueza folclórica e musical da rexión, facendo resoar os sentimentos máis profundos do ser galego.

Cantares Gallegos: Música e identidade

“Cantares Gallegos” é sen dúbida unha das obras mestras de Rosalía. Neste libro, a autora consegue capturar a esencia da terra e da xente de Galicia a través dun maxistral uso da linguaxe poética e musical. Os poemas soan coma fermosas cancións populares, con ritmos que proceden das danzas e cantares do pobo.

O pasquín que abre a publicación de “Cantares Gallegos” -que celebra o aniversario do escritor Gustavo Adolfo Bécquer- advirte ao lector sobre a profunda conexión entre a terra, a súa xente e a música. Este libro foi unha resposta ao desprezo que a lingua galega sufría naquel tempo, e a música foi o vehículo perfecto para transmitir esa mensaxe de orgullo e resistencia local.

Os poemas de “Cantares Gallegos” contan historias de vida e de morte, de amor e de tristeza, que son tamén elementos fundamentais na música galega. As melodías tradicionais, como as alboradas, muiñeiras, e foliadas, son evocadas nos versos de Rosalía, establecendo unha simbiose perfecta entre palabra e música.

Rosalía e a tradición musical galega

A influencia da música na obra de Rosalía ten raíces profundas na tradición galega. A cultura musical galega está conformada por un vasto repertorio de cancións tradicionais que falan da vida cotiá, do sufrimento da emigración, do amor e da perda, similares aos temas que se atopan na poesía rosaliá. Esta unión de palabras e música axudou a preservar e revitalizar as tradicións culturais galegas, dando ás xentes un motivo para lembrar e celebrar a súa identidade.

A pesar de non ser compositora musical, a obra de Rosalía tivo unha influencia abrumadora na música galega. Moitos dos seus poemas foron musicados ao longo dos anos, sendo interpretados por diversas voces que atoparon nos seus versos unha fonte de inspiración interminable. A través da música, a poesía de Rosalía chega a un público máis amplo e reafirma o seu papel como voz da Galicia eterna.

Musicando a Rosalía

A musicalización dos poemas de Rosalía de Castro comezou xa a finais do século XIX e continúa ata os nosos días. A súa obra foi adaptada a diversos estilos e xéneros musicais, demostrando a súa versatilidade e atemporalidade. Cantautores, agrupacións folclóricas e músicos de todas partes atoparon na súa poesía unha combinación perfecta de emoción e beleza.

Artistas galegos coma Amancio Prada, Luz Casal, ou Uxía teñen musicado os seus poemas, achegando novas interpretaciones que enriquecen aínda máis o seu legado. Estas versións non só manteñen vivo o espírito de Rosalía, senón que tamén o renovan, adaptándoo aos novos tempos e xeracións.

Un exemplo destacado é Amancio Prada, que fixo da poesía de Rosalía unha parte esencial do seu repertorio. As súas versións musicadas de “Adiós ríos, adiós fontes” ou “Negra sombra” son exemplos da perfecta fusión de palabra e música, transmitindo toda a intensidade emocional dos versos rosaliáns.

A rúa como escenario musical

As festas e romarías en Galicia adoitan estar acompañadas de música e poesía. Rosalía de Castro, polo seu profundo vínculo coa identidade galega, segue a ser unha figura central nestas celebracións. En lugares como a Escola de Música Municipal de Ortigueira, os estudantes exploran e aprenden a respectar o legado de Rosalía a través de proxectos que unen música e literatura.

Utilizando partituras que versionan poemas e mesturando instrumentos tradicionais como a gaita, a zanfoña e as pandeiretas, os estudantes poden profundizar no coñecemento da obra de Rosalía e no seu impacto perdurable. Estas experiencias fomentan o amor pola nosa cultura e historia, conectando o pasado co presente nun diálogo continuo a través da música.

A Universalidade da Mensaxe de Rosalía

A obra de Rosalía de Castro transcende as fronteiras do tempo e do espazo. A súa poesía, enriquecida pola música, é unha expresión universal que fala da dor e da esperanza, da identidade e do esquecemento. Rosalía soubo canalizar a música inherente aos seus versos para facer da súa obra un eco de Galicia, pero tamén de todo ser humano que se identifique coa loita e a preservación da memoria.

A través dos seus poemas convertidos en cancións, Rosalía continúa a comunicarse con nós hoxe en día. Os sentimentos expresados nos seus versos son tan actuais e significativos agora como o eran no século XIX. Desde unha simple alborada ata un elaborado concerto, Rosalía renace en cada interpretación, en cada palabra que cobra vida coa música.

A súa voz segue viva e resoando non só en Galicia, senón no mundo enteiro. Rosalía de Castro invítanos a reflexionar sobre a nosa identidade cultural e a importancia de nunca esquecer quen somos. Grazas á súa poesía adaptada á música, a súa mensaxe continuará a brillar e a ser un punto de referencia en Galicia e máis aló, eternamente viva na consonancia entre literatura e música.

O legado de Rosalía de Castro é un recordatorio do poder das letras e das melodías para traspasar fronteiras, unir xeracións e preservar unha rica herdanza cultural que nunca se debe deixar caer no esquecemento. E mentres haxa voces que canten os seus versos, mentres haxa corazóns que se emocionen coa súa música, Rosalía de Castro seguirá sendo a estrela que guía a identidade galega cara ao futuro.

A música nas Cantigas de Santa María

Posted on by musicaljobs@gmail.com


As “Cantigas de Santa María” son un monumento literario e musical do século XIII que nos ofrece unha ventá única ao mundo cultural e espiritual de Galicia e da Península Ibérica medieval. Promovidas polo rei Afonso X o Sabio, as máis de 400 cantigas que compoñen esta colección son unha mestura singular de devoción relixiosa e rica tradición musical. As cantigas, que narran milagres da Virxe María e louvan as súas virtudes, atópanse entrelazadas coa música, creando unha experiencia de inmersión que fala tanto ao ouvido como ao alma. 

Na música das “Cantigas de Santa María” podemos ollar un mundo cheo de matices e diversidade, que reflicte o intercambio cultural de distintas rexións e pobos. Neste artigo, exploraremos como a literatura e a música crean unha harmonía singular nesta obra medieval.

Unha Viaxe ao Mundo Medievo

Antes de abordar as “Cantigas de Santa María”, debemos situarnos nun contexto histórico e cultural. No século XIII, a Península Ibérica era un mosaico de culturas onde convivían cristiáns, musulmáns e xudeus. Este intercambio cultural contribuíu a un vibrante panorama musical, no cal as influencias mozárabes, andalusís e europeas enriqueceron o repertorio da época.

Afonso X, o Sabio, quen reinou desde 1252 ata 1284, era un monarca cunha educación moi extensa e un profundo interese polas artes e a cultura. Baixo o seu mandato, a corte de Castela e León converteuse nun centro de actividade cultural e intelectual. Foi neste ambiente onde se crearon as “Cantigas de Santa María”.

A Estrutura das Cantigas

As “Cantigas de Santa María” seguen un formato altamente estructurado, non só no aspecto literario, senón tamén no musical. Literariamente, cada cantiga segue un formato estrófico regular, moitas veces cun refrán que se repite ao longo da peza. Esta estrutura ofrece unha cadencia rítmica que xa de por si é musical e facilita a memorización e difusión das historias.

Musicalmente, aínda que non todas as cantigas contan coa súa melodía transcrita, aquelas que o fan revelan unha gran variedade de formas musicais. Desde melodías sinxelas que reflicten unha influencia do canto gregoriano, ata estruturas máis complexas con influencia dos trobadores occitanos.

Os Manuscritos

As “Cantigas de Santa María” están recollidas en varios manuscritos, entre os cales destacan o códice rico e o códice dos músicos. Estes documentos non só son valiosos pola súa contido literario e musical, senón tamén polas súas fermosas miniaturas que enriquecen a narración. A elaboración de códices era unha tarefa meticulosa e custosa, o que nos fala da importancia e reverencia que esta obra tiña na súa época.

A través destes códices, podemos ver de primeira man como era o proceso de creación musical medieval. Os manuscritos non só proporcionan os textos das cantigas, senón tamén as partituras en notación mensural, un estilo de escritura musical que permitía unha maior precisión nas indicacións rítmicas.

Instrumentos e Interpretación

Unha das facetas máis fascinantes das “Cantigas de Santa María” é a súa relación cos instrumentos musicais. As miniaturas nos manuscritos mostran unha gran variedade de instrumentos que se empregaban durante as interpretacións destas cantigas. Grazas a estas ilustracións, podemos imaxinar o son das liras, arpas, viélelas e percusións que acompañaban as voces.

A interacción entre a literatura e a música nas cantigas era viva e dinámica. Os xograis, músicos itinerantes da época, interpretábanas para o disfrute das cortes e das vilas. A música non só complementaba o texto, senón que o elevaba, permitindo que a audiencia experimentase os milagres da Virxe María dunha maneira máis profunda e emocional.

A Mestra Mescolanza Cultural

As “Cantigas de Santa María” son testemuñas dun mundo no que as fronteiras culturais eran aínda máis permeables. A música reflicte unha amalgama de traducións: dende os modos gregorianos occidentais ata as sutís inflexións orientais. Este mestizaxe confírelle un carácter único á obra, onde cada cantiga é un pequeno universo en si mesmo.

A influencia da poesía trobadoresca é evidente tanto no ritmo como no uso da lingua galego-portuguesa, a cal era unha lingua franca literaria do seu tempo. A este respecto, a colección de cantigas pode ser considerada como un dos cumios da lírica medieval en galego-portugués.

A Devoción e a Festa

En cada cantiga, a música e a literatura traballan conxuntamente para contar as marabillas da Virxe María. Este compendio está composto maiormente por cantigas de milagres, nas que se narran historias de intervencións marianas directas nas vidas dos fieis. Tamén inclúe cantigas de loor, nas que a Virxe é exaltada pola súa pura virtude e santidade.

A música nas cantigas non só servía para enaltecer a figura da Virxe, senón que tamén tiña unha función social e litúrxica. As cantigas podían ser interpretadas durante as celebracións marianas e festas relixiosas, integrándose na vida comunitaria e espiritual.

A Importancia das Cantigas no Mundo Contemporáneo

A pesar dos séculos que nos separan das “Cantigas de Santa María”, o seu legado musical segue vivo, servindo de inspiración a músicos tradicionais e académicos por igual. A música medieval resurge en numerosos festivais, e as cantigas son interpretadas por especialistas en música antiga que buscan recrear o seu son orixinal.

Na actualidade, a investigación e interpretación das cantigas vai máis aló do mundo académico. Moitos grupos de música folk e clásica están reinterpretando estas pezas medievales, abrindo novos camiños para o diálogo entre o pasado e o presente.

Orixe e Innovación

A música nas “Cantigas de Santa María” exemplifica como a tradición e a innovación poden convivir en harmonía. Os compositores medievais utilizaban formas e técnicas tradicionais, pero tamén exploraban novas posibilidades, experimentando con ritmos e escalas pouco comúns.

As cantigas amosan unha complexidade que non debe ser subestimada. A súa música é un reflexo dun tempo e dun espazo onde a búsqueda do divino e o desexo de expresión artística se encontran. Ao entendermos isto, podemos achegarnos un pouco máis a ese mundo fascinante onde as verbas e a música eran unha soa.

Parece case milagreiro que esta colección de cantigas sexa hoxe en día accesible para nós. Desde os arquivos dos mosteiros medievais ata os escenarios contemporáneos, as “Cantigas de Santa María” continúan a resoar, ofrecéndonos unha riqueza de historias e sons que, coma a propia música, transcenden as barreiras do tempo e dos idiomas.

Estamos ante unha das xoias musicais e literarias do noso patrimonio común, un legado que nos lembra a capacidade da música para unir os pobos, e que invita as novas xeracións a descubrir as súas propias conexións co pasado. A través das Cantigas, exploramos non só a devoción a María, senón tamén o poder transformador da música mesma. Así, podemos escoitar a música das “Cantigas de Santa María” como un eco dende o pasado que segue a enriquecer a nosa comprensión do mundo medieval e da tradición cultural galega.

Comezan as Clases de Conxunto Vocal

Posted on by musicaljobs@gmail.com

As clases de Conxunto Vocal da ESMU Municipal de Ortigueira comezan o venres 11 de outubro!

A Escola de Música Municipal de Ortigueira dá comezo ás súas clases de Conxunto Vocal (Coro) este venres 11 de outubro, de 18:45h a 20:00h. Estas clases están abertas a todo o alumnado, familiares e amigos que desexen participar, sen importar a idade nin o nivel musical.

O primeiro concerto deste curso no que participará o Coro será o próximo 20 de decembro, coa representación musical da obra “A Divina Comedia” de Dante. Será unha gran oportunidade para gozar da música en grupo e formar parte dun proxecto musical único.

¡Animádevos a cantar e a compartir a paixón pola música connosco!

Enrique García Rey (Pasodoble-Himno de Ortigueira)

Posted on by musicaljobs@gmail.com

En esta ocasión, estamos emitiendo nuestro primer episodio, que podrán escuchar tanto en Ivoox como en Spotify, y en el que sonará la mejor música de Ortigueira.
Para este primer programa, queremos dedicarlo a la figura de Enrique García Rey.

En 1962, el maestro Enrique García Rey escribió la letra y la música del pasodoble-himno Ortigueira, una obra dedicada a su tierra natal. A lo largo de su carrera, el maestro García Rey compuso otras obras destacadas, como Churrusqueira, Rapsodia Galega Nº 1 y el pasodoble Pedro Muñoz, que llegó a convertirse en el himno oficial del municipio manchego del mismo nombre.
El 19 de diciembre de 2015, la Banda de Música de Ortigueira recuperó la letra del himno Ortigueira como parte del cierre de la celebración de su 155 aniversario.

Vamos a escuchar su pasodoble-himno Ortigueira, interpretado por la Banda de Música de Ortigueira y la Orquestra di Fiati Brixiae Harmonie, en un concierto en Brescia, Italia, en agosto de 2014.

Gracias por acompañarnos y esperamos que hayan disfrutado de este viaje musical.
No olviden suscribirse para no perderse los próximos episodios. ¡Hasta el próximo programa!

Loading..